جائى كه آدم و حوا در زمين فرود آمدند
گفته شده است : پس از آن كه خداى بزرگ پيش از غروب خورشيد روز آدينه ، آدم و همسرش حوا را از آسمان فرو فرستاد ، چنان كه على و ابن عباس و قتاده و ابو العاليه مىگويند :
آدم در هندوستان بر كوهى از سرزمين سرانديب كه « نود » [ ( 1 ) ] خوانده مىشد ، و حوا در جده فرود آمد .
ابن عباس گفته است : آدم به جست و جوى حوا پرداخت و هر گامى كه در اين راه برمىداشت ، جاى پاى او قريهاى مىشد و ميان هر دو گام او بيابانى پديدار مىگرديد .
بدين گونه راه پيمود تا به « جمع » رسيد و در آن جا حوا به سودى او « ازدلاف » كرد . يعنى به سوى او پيش رفت ، از اين رو آن جا « مزدلفه » [ ( 2 ) ] ناميده شد . و در عرفات يك ديگر را باز شناختند بدين جهة آن جا نيز « عرفات » ناميده شد . همچنين در « جمع » ، آن دو تن اجتماع كردند از اين رو آن نقطه هم « جمع » خوانده شد .
آن مار در اصفهان و ابليس در ميسان [ ( 3 ) ] فرود آمد .
هامش
[ ( 1 - ) ] « نود » به ضم نون و سكون واو - ابن اثير
[ ( 2 - ) ] مزدلفه : جائى در حجاز بين منى و عرفات كه حاجيان از 9 تا 10 ذى الحجه شب را در آن جا مىگذرانند .
[ ( 3 ) ] - ميسان ، به موجب اعلام المنجد شهرى در محل فعلى محمره ( خرمشهر ) بوده و در كتيبههاى ميخى نيز از آن ياد شده . ولى آقاى احمد بقيه ذيل ر صفحه بعد