هر جا او تو را بيند ، سرت را بكوبد . »
آنگاه فرمود : « برويد . به پائين رويد در حالى كه شما سه تن - آدم و ابليس و مار - دشمنان همديگر هستيد . »
خدا سپس آنان را به سوى زمين فرو فرستاد .
بدين گونه خداوند تمام بزرگى و نعمتى را كه به آدم و حوا ارزانى داشته بود از آن دو باز گرفت .
گفته شده است : سعيد بن مسيب به خدا سوگند مىخورد كه آدم تا وقتى كه عقل داشت و هوشيار بود از آن گياه نمىخورد ولى حوا به دو شراب نوشاند تا مست شد و او را در مستى به سوى گندم برد ، كه از آن خورد .
من گفتم : از سعيد در شگفتم كه چگونه چنين سخنى مىگويد زيرا خداوند دربارهء شراب بهشت فرموده است : « در آن مستى نيست . » [ ( 1 ) ]
هامش
[ ( 1 ) ] - از آيه 47 سورهء الصافات :مالا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ.