تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
مبادا دو پادشاه شويد يا عمر جاويدان يابيد . » و در برابرشان سوگند ياد كرد كه من خيرخواه شما هستم و شما را به خير و صلاح دلالت مىكنم . » [ ( 1 ) ] مىخواهيد كه دو پادشاه شويد يا اگر هم پادشاه نشويد ، جاويدان در نعمت بهشت به سر بريد ؟ خداى بزرگ مىفرمايد : « با اين سخن آنان را به فريفتگى و گمراهى كشاند . » [ ( 2 ) ] حوا براى فريب خوردن از شيطان ، بيش از آدم آمادگى داشت . از اين رو ، هنگامى كه آدم به حوا نيازمند شد و او را به نزد خود فرا خواند ، حوا گفت : « نه ، من نمىآيم . مگر اين كه تو به اينجا بيائى . » همين كه آدم پيش او رفت ، گفت : « نه ! من به تو دست نمىدهم مگر هنگامى كه از اين گياه بخورى » . آن هم گندم بود . پس آن دو از گندم خوردند و چيزى نگذشت كه - زشتىهاى ايشان - يعنى عورت‌هاى ايشان بر ايشان آشكار گرديد . لذا بر آن شدند كه از برگ درختان بهشت خود را بپوشانند . گفته شده است كه اين برگ انجير بود و آن درختى است كه هر كس از آن بخورد ، پليدى كند . آدم ، پس از اين پيشآمد ، گريزان در بهشت به هر سو
هامش
[ ( 1 ) ] - از آيه‌هاى 20 و 21 از سورهء اعراف : «ما . . . وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ . وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ .» [ ( 2 ) ] - از آيه 22 سورهء اعراف : «مافَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ . . .»