استفاده تمام ملل و صاحبنظران شده است .
از آن گذشته دانشمندان و گروهها از اين قبيل علوم از فرزندان آن جناب يعنى ائمه عليهم السّلام در جميع قسمتها نقل كردهاند در باره فضل و مقام ارجمند آنها حتّى دو نفر از دانشمندان هم اختلاف نكردهاند از حضرت باقر و صادق آنقدر نقل شده موقعى كه قدرت اظهار پيدا كردند و آن تقيهاى كه در زمان حضرت سجاد عليه السّلام بود از ايشان بر طرف گرديد در مورد فتاواى حلال و حرام و مسائل و احكام . مردم آنقدر از اين دو امام در علم كلام و تفسير قرآن و قصص انبيا و جنگها و تاريخ و اخبار عرب و پادشاهان دنيا نقل كردند كه به همين جهت حضرت باقر را باقر ( شكافنده ) ناميدهاند .
از حضرت صادق عليه السّلام در ابواب مختلف چهار هزار نفر از دانشمندان مشهور نقل كردهاند و از جوابهاى آن جناب چهار صد كتاب نوشته شده كه مشهور بكتب اصول است اين روايتها را اصحاب خودش و اصحاب پدرش يا بواسطه ايشان نقل كردهاند و اصحاب فرزندش موسى بن جعفر عليه السّلام . هيچ فنى از فنون علم نبود مگر اينكه در باره آن بخشهائى از ايشان نقل شده فرزندش موسى بن جعفر نيز تا قبل از محبوس شدن بدست هارون مانند پدر در پخش علوم فعاليت داشت كه هارون مانع ايشان شد .
از حضرت رضا و فرزندش حضرت امام محمّد تقى عليهما السّلام مقدار بسيار زيادى نقل شده و آن چنان شهرت دارد كه احتياج بتفصيل ندارد . حضرت امام على النقى و امام حسن عسكرى نيز همين راه را پيمودهاند روايت از اين دو امام كمتر است چون آن دو امام در محله سپاهيان تحت نظر بودهاند و نمىتوانستند آشكار فتوى دهند و ملاقات با آن دو امام عليهما السّلام براى هر كسى مقدور نبود .
با توضيحاتى كه داديم ثابت شد كه ائمه ما عليهم السّلام با ساير مردم فرق داشتند و هيچ كسى نميتواند ادعا كند آنها علم را از دانشمندان اهل سنت گرفتهاند و يا از راويان ايشان استفاده كردهاند زيرا هيچ گاه كسى ائمه ما را
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 276
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٦