تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
است و اخلال در معرفت آنها كفر و برگشت از ايمان است اجماع شيعه اماميه است بر اين مطلب زيرا آنها راجع به اين مطلب اختلافى ندارند اجماع علماى شيعه حجت است زيرا حاكى از قول امامى است كه بدليل عقل در هر زمان وجود دارد و ما اين روش استدلال را در جاهاى زيادى از كتابهاى خود توضيح داده‌ايم مخصوصا در كتاب تبانيات بتفصيل ذكر كرده‌ايم و هم در كتاب نصرة در مسائل فقهى كه اختصاص به شيعه اماميه دارد . زيرا اين كتاب مبتنى بر همين اصل حجيت اجماع است . ممكن است استدلال بر وجوب معرفت ائمه عليهم السّلام بكنيم علاوه بر اجماع شيعه بوسيله امت زيرا تمام پيروان شافعى معتقدند كه صلوات بر پيامبر در تشهد آخر نماز واجب و يكى از اركان نماز است و هر كسى در آن خللى بوجود آورد نمازش درست نيست و بيشتر آنها ميگويند صلوات بر آل پيامبر در اين تشهد عينا مانند صلوات بر خود پيامبر است از جهت وجوب و لزوم و بقيه ميگويند صلوات بر آل مستحب است نه واجب . بنا بر قول اول بر هر كسى نماز واجب شد بايد آل پيامبر را بشناسد چون صلوات بر آنها به او واجب شده زيرا صلوات فرستادن بر آنها فرع بر شناختن ايشان است و آنهائى كه مىگويند مستحب است اين هم يك عبادت است گر چه مستحب باشد باز هم اين پرستش و عبادت ميسر نيست مگر با معرفت . پيروان غير شافعى نيز منكر استحباب صلوات بر آل در تشهد نيستند ديگر چه شك و شبهه‌اى باقى ميماند با اين استدلال در اينكه آنها بهترين انسانها و برجسته - ترين آنهايند و يادآورى آنها در نماز واجب است . و بعقيده شيعه اماميه و اغلب پيروان شافعى نماز باطل است با ترك صلوات بر آل . آيا چنين مقامى را جز آنها كسى دارد . و از مطالبى كه ميتوان بر اين موضوع استدلال كرد اين است كه خداوند بدل‌ها محبت آنها را الهام كرده و درخت دوستى آنها را در همه دل‌ها نشانده و مردم عظمت و مقام قدر و منزلت ايشان را با اختلاف در اعتقاد و ديانت كه بين
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 271 | العلامة المجلسي / موسى خسروى