لَحافِظُونَ
« 1 » .
با اينكه در اين مورد نقل شده كه ابا بكر گفت اندوه من براى برادرت على بن ابى طالب است كه چه بكند پيامبر فرمود اندوهگين نباش خدا با ما است يعنى با من و برادرم على بن ابى طالب است .
اما گفتار تو كه مدعى شدى سكينه و آرامش بر ابا بكر نازل شده اين خارج شدن از ظاهر قرآن است زيرا كسى كه بر او سكينه نازل گرديده همان كسى است كه خداوند او را با جنود و سپاه تائيد مىكند چنانچه ظاهر اين آيه شاهد است
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها
اگر بر ابا بكر سكينه نازل شده باشد بايد سپاهيان خدا يعنى فرشتگان نيز بر او نازل شده باشد با اين استدلال پيامبر را از نبوّت خارج ميكنى با اينكه اگر چشم پوشى از اين استدلال بنمائى براى دوست تو بهتر است زيرا خداوند سكينه را در دو جا بر پيامبر اكرم نازل مىكند كه با او گروهى از مؤمنين هستند ايشان را شريك با پيغمبر مىنمايد در يك مورد فرموده
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى
« 2 » و در جاى ديگر مىفرمايد
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها
« 3 » .
چون در اين آيه فقط سكينه را به پيامبر اختصاص ميدهد و مىفرمايد
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ
اگر با پيامبر مؤمنى مىبود او را هم با پيامبر در آرامش و سكينه شريك مىكرد چنانچه در آياتى كه گفتم مؤمنين را شريك نمود .
پس شامل نشدن سكينه ، ابا بكر را از ايمان خارج مىكند عمر نتوانست جوابى بدهد مردم متفرق شدند و من از خواب بيدار شدم .
كراچكى در كنز الفوائد همين را عينا نقل كرده .
هامش
( 1 ) الحجر 9 ما ذكر را فرستاديم و ما نگه دار آن هستيم .
( 2 ) فتح 26 .
( 3 ) توبه 26 .