بدرستى كه تخصيص زدن عمومات ( روايات حرمان ) بوسيله صحيحهى ابن اذينة موجب حمل آن عمومات يا اطلاقات بر فرد نادر مىشود ؛ چرا كه كمتر اتفاق مىافتد كه زن فرزند دار نباشد .
پنج جواب از دومين اشكال دلالى مقطوعهى ابن اذينه
برخى از فضلاى معاصر در « مجلهى فقه اهل بيت ( ع ) » چهار جواب و يك خاتمه به اين اشكال دادهاند كه پس از بررسى و مناقشه پيرامون صحت آنها ، بوسيله جواب پنجمى كه نظريه مختار است ، به دفع اين اشكال ، خواهيم پرداخت .
اولين جواب از فقيه معاصر در « مجلهى فقه اهل بيت ( ع ) »
اينكه روايات مانعه بر موردى حمل شوند كه : « زوجه ، از زوج فرزندى ندارد » ، از موارد حمل بر فرد نادر نيست .
به عبارت ديگر :
اينكه زوجه از همسر متوفايش فرزند نداشته باشد فرد نادرى نبوده ، بلكه اكثراً زنان از شوهر متوفايشان ، فرزندى ندارند .
به اصل عبارت مُجيب توجه فرماييد :
« وفيه : انه ليس نادرا ، بل اكثر ما لايكون للزوجة ولد من زوجها المتوفى » « 1 » و در اين مطلب اشكالى وجود دارد و آن اينكه : چنين فردى نادر نيست ، بلكه در اكثر موارد ، زوجه از زوج متوفايش فرزندى ندارد .
مناقشه بر جواب اول مجيب
اين جواب در غايت ضعف بوده و باطل است ؛ زيرا ، چنين نيست كهدر غالب موارد ، زوجه از شوهر متوفايشفرزند نداشته باشد ؟ ! بلكه اساساً عكس اين قضيه صادق است ، يعنى در غالب موارد ، زوجه از زوج متوفاى خود ، داراى فرزند است .
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : مجله فقه اهل بيت ، رساله ميراث الزوجة من العقار ، آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى ، شماره 46 ص 28 .