يا دلالت آن ، تام نيست ؟
جواب اين است كه در اين زمينه ، دو مبنا وجود دارد :
* مبناى اول : فرض تماميّت دلالت مقطوعه ؛
قائلين به اين فرض معتقدند كه دلالت مقطوعه تام است ؛ در اين صورت بر عمل فقهايى كه بوسيله اين مقطوعه ، روايات مانعه را تقييد زدهاند اشكالى وارد نيست ؛ زيرا طبق مبناى خود عمل كردهاند و عملشان نيز مطابق مبناى مختارشان ، صحيح است .
* مبناى دوم : فرض عدم تماميّت دلالت مقطوعه ؛
قائلين به اين فرض معتقدند كه دلالت مقطوعهتام نيست ؛ در اين صورت بر عمل فقهايى كه بوسيلهياين مقطوعه ، روايات مانعه را تقييد زدهاند ، اشكال وارد است ؛ زيرا خلاف فرض عمل كردهاند و عملشان نيز صحيح نيست .
بنابراين ، پاسخ به سؤال ياد شده ، در نتيجه بحث ، تأثير مهم و فراوانى مىگذارد ؛ از اين رو ، در بحث حاضر ، بايد بر طبق هر دو مبنا موضوع را پيگيرى نماييم .
اما بنابر مبناى مختار ، اگر روايت بودن مقطوعه ابن اذينه را بپذيريم ، حداقل دلالت آن را تام نمىدانيم و اشكالاتى را نيز به آن وارد مىدانيم كه از اين جهت هرگز قابل پذيرش نيست .
با مراجعه به كلمات فقهاء تقريباًبه « چهار اشكال دلالى » به اين مقطوعه بر مىخوريم كه برخى از آنها وارد و بعضى ديگر غير وارد بوده و قابل جواب است . ذيلًا به سه اشكال از چهار اشكال دلالى مذكور ، اشاره نموده و آنها را مورد واكاوى قرار مىدهيم .
سه اشكال دلالى مقطوعهى ابن اذينه
اولين اشكال دلالى مقطوعهيابن اذينه
قبل ازطرح اين اشكال ، لازم است در ابتداءمقدمهاى ذكر شود .
مقدمهى اشكال اول دلالى
رواياتى كه قرار است توسط مقطوعه ابن اذينه « تقييد » بخورند ، دو طائفهاند :
ارث زوجه از زمين (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٣٠٩