دومين جواب از فقيه معاصر در « مجلهى فقه اهل بيت ( ع ) »
اين جواب در ضمن دو قسمت آمده است كه مىفرمايند :
* اولًا : حكم محروميّت زوجه از ارث زمين ، خلاف « قاعده » ، « اصل » و « رواياتى » است كه دلالت بر توريث دارند .
* ثانياً : مقتضاى تعليلاتوارده در روايات نافيه - همانند « مزاحمت شوهر جديد با ورثهى متوفّا » - اين است كه گفته شود ، حكم حرمان مربوط به موردياست كه زوجه از زوجفرزند نداشته باشد .
به عبارت مجيب ، عنايت فرماييد :
« على أنّ هذا الحكم حيث أنّه خلاف القاعدة والاصل والروايات الدالّة عليه به حكم التعليل الوارد فيها تناسب مع غير ذات الولد » « 1 » بنابراين حكم حرمان زوجه ، بخاطر اينكه خلاف قاعده و خلاف اصل و خلاف روايات مورثه است بواسطهى تعليلات وارده در روايات حرمان ، با زوجه غير ذات ولد سازگار است .
مناقشه بر جواب دوم مجيب
* اولًا : اين جوابِ مجيب ، اصلًابه اشكالِ مستشكل ارتباطى ندارد و پاسخبه آن محسوب نمىشود ؛ زيرا مستشكل مىگويد : « اگر روايات نافيه بر زوجهغير ذاتولد حمل شود ، از جمله موارد حمل بر فرد نادر است » .
* ثانياً : منظور مجيب از اينكه مىگويند : « روايات نافيه مخالف با قاعده و اصل است » ، مشخص نيست كه كدام قاعده و اصل منظور نظر است ؟ ! . چنانچه منظورشان مخالفت با آن طائفه از رواياتى است كه مىگويد : « زوجهاز جميع ما ترك زوج ارث مىبرد » ، كه در جواب ايشان بايد گفت : خواه ناخواه بين روايات مورثه و روايات نافيه تعارض مىشود ؛ به هر روى اينمسئله ، هيچ ارتباطى با اشكال مستشكل ندارد .
*
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : همان ، شماره 46 ص 28 .