( آل عمران - 180 ) در آغاز نيز همه چيز از ناحيه او بوده ، و جاى اين نيست كه انسان خود را بى نياز بشمرد و مغرور گردد ، و طغيان كند .
سپس به قسمتى از كارهاى طغيانگران مغرور ، ممانعت آنها از سلوك راه حق و پيمودن طريق هدايت و تقوى ، پرداخته ، مىافزايد : « به من خبر ده آيا كسى كه نهى مىكند » . . . ( * ( أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى ) * ) .
« بنده اى را به هنگامى كه نماز مىخواند » ( * ( عَبْداً إِذا صَلَّى ) * ) .
آيا چنين كسى مستحق عذاب و كيفر الهى نيست ؟ ! در احاديث آمده است : « ابو جهل » از اطرافيان خود سؤال كرد : آيا محمد در ميان شما نيز ( براى سجده ) صورت به خاك مىگذارد ؟ گفتند : آرى ، گفت :
سوگند به آنچه ما به آن سوگند ياد مىكنيم ، اگر او را در چنين حالى ببينم با پاى خود گردن او را له مىكنم ! به او گفتند : ببين ، او در آنجا مشغول نماز خواندن است ! ابو جهل حركت كرد تا گردن پيامبر ص را زير پاى خود بفشارد ، ولى هنگامى كه نزديك آمد عقب نشينى كرده و با دستش گويى چيزى را از خود دور مىكرد ! ، به او گفتند : اين چه وضعى است در تو مىبينيم ؟ گفت : ناگهان ميان خودم و او خندقى از آتش ديدم و منظره وحشتناك و همچنين بال و پرهايى مشاهده كردم ! در اينجا پيغمبر خدا ص فرمود : قسم به كسى كه جانم در دست او است اگر به من نزديك شده بود فرشتگان خدا بدن او را قطعه قطعه مىكردند و عضو عضو او را مىربودند « !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٥