تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦

بخش سى و ششم ائمه عليهم السّلام دريا و لؤلؤ و مرجانند

كنز الفوائد : جابر از حضرت صادق عليه السّلام در آيه :
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ
فرمود على و فاطمه است
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
فرمود يعنى على عليه السّلام بر فاطمه ستم روا نميدارد و نه فاطمه بر علي
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ
خارج مىشود از آن دو لؤلؤ و مرجان يعنى حسن و حسين عليهما السّلام . از ابو سعيد خدرى در كنز الفوائد همين روايت نقل شده به دو سند يكى از ابو سعيد خدرى و ديگرى از ابن عباس در روايت ابن عباس
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
را تأويل به پيامبر اكرم نموده در آخر روايت سوم كه از كنز نقل مىشود از ابا ذر غفارى ميگويد : چه كس مانند اين چهار نفر علي و فاطمه و حسن و حسين را ديده ؟ دوستدار آنها نيست مگر مؤمن و كينه‌توز آنها نيست مگر كافر مؤمن بحب آل محمّد باشيد مبادا كفر پيشه كنيد بكينه اهل بيت كه مستوجب آتش خواهيد شد . توضيح : مرحوم طبرسى مينويسد : دو دريا يعنى درياى شور و شيرين كه باهم برخورد مىكنند ولى مخلوط نمىشود يكى در ديگرى معنى مرج يعنى فرستاده و گسيل داشت . از سليمان فارسى و سعيد بن جبير و سفيان ثورى نقل شده كه دو دريا