تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣
همان درجه‌اى كه او هست خداوند عزيز و حكيم است . صدوق : باسناد خود از سدير نقل مىكند كه به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم آقا فدايت شوم آيا مؤمن مردن را كراهت دارد ؟ فرمود : نه وقتى فرشته مرگ براى قبض روح او مىآيد ناراحت مىشود ، ملك الموت به او ميگويد اى دوست خدا ! ناراحت نباش به آن خدائى كه محمّد را به حق برانگيخته من به تو از پدر مهربان مهربانترم چشم بگشا و نگاه كن ، در اين موقع پيامبر اكرم و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و ائمه عليهم السّلام برايش مجسم ميشوند ميگويد اينها رفيق‌هاى تو هستند آنها را مشاهده مىكند آنگاه خطاب مىشود بنفس او :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
اى نفسى كه اطمينان به محمّد و اهل بيت او داشتى :
ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً
بر گرد بسوى خدا با خشنودى ولايت « مرضيه » خوشحال از ثواب :
فَادْخُلِي فِي عِبادِي
داخل بندگانم محمّد و اهل بيت او بشو
وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
داخل بهشت شو . در آن موقع چيزى برايش بهتر از اين نيست كه هر چه زودتر روحش خارج شود و به آن صدا برسد .