بخش سى و پنجم ائمه عليهم السّلام معنى « الناس » در قرآن هستند
تفسير فرات : حسين بن علوان از جعفر و او از پدرش از جد بزرگوارش نقل كرد كه مردى به پا خاست و از علي عليه السّلام درخواست نمود كه ناس و اشباه ناس و نسناس را تفسير كند حضرت علي عليه السّلام رو به امام حسن نموده فرمود جواب او را بده . امام حسن فرمود سؤال از ناس كردى رسول خدا ناس است بدليل اينكه خداوند در اين آيه ميفرمايد :
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
يعنى بازگرديد از همان جا كه مردم بازگشتهاند كه منظور پيامبر اكرم است و ما از او هستيم . از اشباه ناس پرسيدى آنها شيعيان ما هستند و ايشان از ما محسوب ميشوند .
اما سؤال از نسناس كردى آنها اين جمعيت انبوهند كه افراد اين آيه بشمار ميروند :
أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ
.
توضيح : مرحوم طبرسى در باره آيه :
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
مينويسد بعضى گفتهاند منظور از ناس ساير عربند همين مطلب از حضرت باقر روايت شده و بعضى گويند مراد ابراهيم است چون او امام و پيشوا بود بمنزله امت است كه به تنهائى لفظ ناس در بارهاش گفته شده ، بعضى نيز ابراهيم و اسماعيل