تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢
باشد كه روش صالحين را از پيش بگيريد چنانچه شخصى بفرزندش مىگويد با صالحين باش ، همين معنى را دارد ما اين حرف را قبول داريم ولى مىگوئيم اين امر فقط در زمان پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم وجود داشته و معنى آيه اين مىشود كه با پيامبر باشيد ديگر دلالت بر وجود صادقى در ساير زمانها ندارد اين را هم قبول ميكنم اما چرا جايز نيست آن صادق همان معصومى باشد كه زمان تكليف هرگز خالى از وجود او نيست طبق عقيده شيعه جواب از اشكال اول اينست كه
كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
امر بموافقت صادقين و نهى از مفارقت آنها است اين مطلب نيز مشروط بوجود صادقين است هر چه واجب تكميل نشود مگر به آن چيز آن هم واجب است . پس اين آيه دلالت دارد بر وجود صادقين و اما آنچه مدعى شد : كه آيه معنيش اينست كه روش صادقين را بپذيريد مىگوئيم اين خارج شدن از ظاهر لفظ آيه است . ( زيرا ظاهر آيه اينست كه با آنها و بهمراه ايشان باشيد ) . اما آنچه ادعا كرد كه آيه اختصاص به زمان پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم دارد در جواب مىگوئيم اين مطلب به چند دليل باطل است : اول - اينكه با تواتر آشكار از آئين پيامبر ثابت شده كه تكليف‌هاى قرآن متوجه تمام مكلفين است تا روز قيامت امر و دستور اين آيه هم مانند ساير دستورات است . دوم - صيغه و ريخت آيه شامل تمام اوقات است زيرا استثناء صحيح نيست . سوم - چون زمان معينى در آيه ذكر نشده نمىتوان گفت حمل كردن آيه را بر يك زمان معين بهتر و صحيح‌تر است از حمل آن بر ساير زمانها يا بايد گفت مربوط به هيچ زمانى نيست در اين صورت معنى آيه تعطيل مىشود كه اين باطل است يا مربوط به تمام زمانها است كه منظور ما نيز همين است .