تا وقتى خدا بخواهد .
اين قسمت آيه :
إِنَّهُ فَكَّرَ وَ قَدَّرَ ، فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
تا
إِنْ هذا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ
منظور تدبير و فكر و انديشه او است و تكبرش كه مقامى را مدعى شد كه شايسته آن نبود .
بعد خداوند ميفرمايد :
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
تا
لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ
يعنى او را اهل شرق و غرب مشاهده مىكنند آن موقعى كه در جهنم است و حال او براى مردم آشكار مىشود منظور از تمام اين آيات ابا بكر است .
عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ
يعنى نوزده نفر از مردم هستند كه همه در شرق و غربند .
اين آيه :
وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِكَةً
منظور از نار حضرت قائم است كه نور او ميدرخشد و قيامش شرق و غرب را ميگيرد و ملائكه كسانى هستند كه علم آل محمّد را دارند .
اين آيه :
وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا
منظور گروه مرجئه هستند و اين آيه
لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
يعنى شيعيان كه اهل كتابند و آنهايند كه بايشان كتاب و نبوت و حكمت ارزانى شده
وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
يعنى شيعيان شك در چيزى از كار حضرت مهدى ندارند .
وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
منظور ضعفاى شيعه هستند
وَ الْكافِرُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا
كه ميگويند خدا از اين چه منظورى دارد خداوند ميفرمايد به آنها
كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
اين چنين خداوند گمراه مىكند كسى را كه ميخواهد و هدايت مينمايد آن كس را كه بخواهد مؤمن تسليم مىشود و كافر شك مىكند
وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ
منظور از جنود و سپاه خدا شيعيان هستند كه تعداد آنها را فقط خدا ميداند و آنها گواهان روى زمينند
وَ ما هِيَ إِلَّا ذِكْرى لِلْبَشَرِ
.