كنز جامع : فضل بن عبد الملك از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود وقتى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم على بن ابى طالب را در روز غدير خم بلند نمود مردم سه دسته شدند گروهى گفتند محمّد گمراه شده و بعضى مدعى شدند بباطل گرائيده و دسته ديگر گفتند اين از روي خواست دل خود اوست در باره خويشاوندانش ، خداوند اين آيه را نازل نمود :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى
.
كنز جامع : محمّد بن عبد اللَّه از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود شبى كه بمعراج رفتم رسيدم بسدرة المنتهى جبرئيل گفت جلو برو به اندازه يك ميدان ديد جلو رفتم نورى درخشان چشم مرا خيره كرد به سجده افتادم براى خدا خطاب رسيد يا محمّد چه كس را در زمين بجاى خود گماشتهاى عرضكردم عادلترين و راستگوترين و نيكوكارترين مردم علي بن ابى طالب را وصى و وارث و جانشين خود قرار دادهام .
خداوند فرمود سلام مرا به او برسان و به او بگو خشمش عزت و سرافرازى دين است و خشنوديش از كسى نشانه ايمان آن شخص است يا محمّد من پروردگارى هستم كه جز من خدائى نيست علي اعلايم يكى از نامهاى خود را ببرادر تو بخشيدم و او را علي ناميدم .
يا محمّد من خدائى هستم كه جز من خدائى نيست فاطر آسمانها و زمينم يك نام خود را بدخترت بخشيدم او را فاطمه ناميدم من بوجود آورنده هر چيزم يا محمّد جز من خدائى نيست و من حسن البلا هستم ( خوب آزمايش مىكنم ) به دو فرزندت دو نام از نامهاى خود را بخشيدم و آنها را حسن و حسين ناميدم .
وقتى پيامبر اكرم اين حديث را براى قريش نقل كرد گروهى گفتند خداوند چيزى به محمّد وحى نكرده اين حرفها را از خود مىزند خداوند اين آيات را براى رد گفته آنها نازل نمود :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
.
كنز جامع : شعيب از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد در باره آيه :
سَنَفْرُغُ لَكُمْ