درك نكنند .
مناقب : ادريس بن عبد اللَّه از حضرت صادق نقل كرد در باره آيه :
ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ، قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ
فرمود منظور اينست كه ما پيرو ائمهاى نبوديم كه خدا در باره آنها فرموده :
وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ
مگر نشنيدهاى كسى كه پشت سر شخصى سابق و برنده مسابقه در اسب دوانى مىآيد او را مصلى ميگويند همين معنى را منظور كرده كه گفته از پيروان سابقين نبوديم .
حضرت باقر و صادق فرمودند :
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ
در باره آل محمّد نازل شده .
شايد معنى اينست كه اثم و فواحش دشمنان آنهايند يا اين كه ائمه از همه گناهها و فواحش پرهيز ميكنند كه اين لازمه عصمت است مراد از ( لمم ) كه در دنبال آيه است مكروهات است .
بصائر : محمّد بن منصور گفت از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام اين آيه را پرسيدم :
إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ
فرمود قرآن داراى ظاهر و باطنى است آنچه خدا حرام كرده همان معنى ظاهر است ولى باطن حرامها پيشوايان جور هستند و آنچه خدا در كتاب خود حلال كرده ظاهر آن است باطنش ائمه واقعى هستند .
بصائر : داود بن فرقد گفت حضرت صادق عليه السّلام فرمود نگوئيد براى هر آيه اين مردى است و اين مردى بعضى از قرآن حلال است و بعضى حرامها است بعضى داستان پيشينيان و بعضى احكام بين شما است و برخى خبرهاى آينده است