تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
و قبله و وجه اللَّه هستيم . خداوند فرموده :
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ
ما آيات و بينات هستيم و دشمن ما در قرآن فحشاء و منكر يعنى خمر ، ميسر ، انصاب ، ازلام اصنام ، اوثان جبت طاغوت مردار خون لحم خنزيرند . خداوند ما را آفريد و بما امتياز بخشيد ما را امناء و نگهبانان و خزينه داران آسمانها و زمين قرار داد براى ما دشمنان و مخالفين قرار داد ما را در كتاب خود نام برد و از نامهاى ما به بهترين چيزها كه دوست داشت كنايه آورد دشمنان و مخالفين ما را نيز در كتاب خود بكنايه نام برد بنام‌هاى بدترين چيزها در نزد خود و بندگان پرهيزگار . فضل باسناد خود از حضرت صادق نقل كرده كه فرمود ما اصل هر خوبى هستيم و از ما جوانه مىزند هر نيكى ، و از جمله خوبيها است : توحيد نماز و روزه ، فرو بردن خشم ، گذشت از گناهكار و رحم به تهيدست بررسى از همسايه و اعتراف بشخصيت اشخاص خوب . دشمن ما نيز ريشه هر بدى است و از آنها جوانه مىزند هر كار زشت و قبيحى از جمله آنها دروغگوئى سخن‌چينى بخل قطع خويشاوندى ربا خوارى خوردن مال يتيم و تجاوز از حدى كه خدا امر كرده و انجام فواحش ظاهر و پنهان ، زنا ، دزدى و هر كار زشت ديگر « و كذب من قال انه معنا و هو متعلق بفرع غيرنا » دروغ گفته كسى كه مدعى است با ما محبت ميورزد با اينكه چنگ زده به كارهاى دشمنان ما . كنز جامع : اسماعيل بن عبد الرحمن جعفى گفت من و عمويم حصين بن عبد الرحمن خدمت حضرت صادق رسيديم سلام كرد امام جوابش را داد و او را نزديك خود نشاند پرسيد اين پسر كيست بهمراه تو ؟ گفت : پسر برادرم اسماعيل است فرمود خدا رحمتش كند و از كردار