دادهاند بفرمانبردارى آل محمّد و از نظر گفتار و كردار در راه آنها پسنديده باشد بر مودت آنها زندگى كند و بر همان طريق بميرد خدا از كردار و گفتار آنها راضى باشد سپس فرمود :
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً
لآل محمّد
چنين نازل شده كه هر كس ستم بآل محمّد روا دارد نااميد مىشود سپس فرمود
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً
فرمود هر كس اعمال نيك انجام دهد و مؤمن بمحبت آل محمّد باشد و دشمن با دشمنانشان ديگر باكى از ظلم و نابودى ندارد .
با همين اسناد از پدر بزرگوارش نقل مىكند كه از حضرت باقر پدرم پرسيدم :
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
فرمود در باره ما نازل شده سپس فرمود آيه
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ
در باره علي عليه السّلام است :
فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
.
كنز جامع : از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود اين آيه در باره ما و شيعيان ما نازل شده زيرا خداوند ما و شيعيانمان را فضيلت بخشيده كه ما شفاعت مىكنيم و آنها نيز شفاعت ميكنند وقتى اين جريان را مخالفين ما مشاهده ميكنند ميگويند :
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ
.
در خبر ديگر ميفرمايد منظور از صديق معرفت است و حميم خويشاوند يعنى مخالفين وقتى مىبينند كه شفاعتكنندگان در باره گنهكاران شفاعت ميكنند : آنها ميگويند ما را شافعى نيست و نهشناس و خويشاوندى .
كنز جامع : محمّد بن فضيل از ثمالى از حضرت باقر عليه السّلام نقل مىكند كه خداوند عذر و بهانه كسى را نمىپذيرد كه ميگويد خدايا من نميدانستم فرمانروا و پيشوا اولاد فاطمه هستند با اينكه در باره اين خاندان فقط اين آيه نازل شده است
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
.