ائمه باشد و ائمه عليه السّلام منكر آنها باشند .
دنباله بخش و تفصيل : اخبار اين بخش در بخش سؤال قبر گذشت و بيشتر اين اخبار در بخش اعراف از معاد گذشت در آنجا مقدارى توضيح داديم بالاخره خلاصه آن گفتار چنين است كه مفسرين در مورد اعراف و اصحاب آن نظرهاى مختلفى دارند در باره اعراف دو قول است اولى ديواريست يا يك بلندى است يا راهى است بين بهشت و جهنم و دوم براى شناختن اهل بهشت و جهنم مردانى هستند . از اخبار گذشته هر دو معنى فهميده ميشد از بعض اخبار چنين درك مىشود كه اعراف جمع عريف است مانند شريف كه جمع آن اشراف است .
پس تقدير چنين است كه بر روش و طريق اعراف مردانى هستند يا بر اعراف مردانى هستند بالاخره آنها كه قائل بمعنى اول هستند اختلاف دارند چه كسانى بر اعرافند ؟ بعضى ميگويند اشراف از اهل طاعت و ثوابند بعضى نيز گفتهاند آنها گروهى هستند كه در درجه پائين اهل و ثواب قرار گرفتهاند كسانى كه قول اول را پذيرفتهاند ميگويند آنها ملائكه هستند كه اهل جهنم و بهشت را ميشناسند و بعضى قائلند كه انبياء هستند خداوند آنها را بر بالاى اين ديوار قرار داده تا مشخص باشند در ميان اهل محشر بعضى ميگويند شهداء هستند .
قائلين بمعنى دوم بعضى ميگويند گناه و ثواب آنها مساوى است و بعضى ميگويند گروهى هستند كه بدون اجازه امام بجنگ رفتهاند و بعضى ميگويند مسكينهاى اهل بهشتند و بعضى ميگويند فساق نماز خوانند .
مجلسى عليه الرحمة ميگويد : از اخبار گذشته متوجه شدى كه جمع بين هر دو قول مىشود ائمه عليهم السّلام بر اعراف هستند تا تميز دهند شيعيان را از مخالفين و شفاعت كنند براى گنهكاران از دوستان خود و گروهى از گنهكاران نيز در آنجايند تا اينكه براى آنها شفاعت شود .
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 218
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٨