تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
فرمود خداوند ملائكه را بصورت‌هاى مختلف آفريده بعضى را به صورت شير و بعضى به صورت عقاب . خدا را فرشته‌اى است به صورت خروس كه پاهاى او در زير زمين هفتم سفلى است و تاج او دو طرف زير عرش است نيمى از خروس از آتش و نيم ديگر از يخ است آنچه از آتش است موجب آب شدن يخ نميگردد و نه يخ آتش را خاموش مىكند در هر سحرگاه با دو بال خود پر مىزند و فرياد ميكشد سبوح قدوس رب الملائكة و الروح محمّد خير البشر و علي خير الوصيين پس از آن خروس بصدا در مىآيد . تفسير فرات : حضرت باقر فرمود در تورات و انجيل و زبور احدى نيست مگر اينكه اسم او و پدرش در نزد ما است در تورات نوشته است :
أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
. تفسير فرات : ابن عباس در آيه :
وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ
گفت پيامبر اكرم و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين هستند كه در فاصله بين بهشت و جهنم قرار دارند دوستان خود را ميشناسند از چهره‌هاى درخشان و دشمنان را از چهره‌هاى سياه . كنز : شيخ ابو جعفر طوسى از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه راجع به اين آيه از ايشان سؤال شد
بَيْنَهُما حِجابٌ
بين آن دو پرده‌ايست فرمود فاصله‌اى كه بين بهشت و جهنم است و حضرت محمّد و على و حسن و حسين و فاطمه و خديجه در آنجايند فرياد ميزنند كجايند محبين ما كجايند شيعيان ؟ . و دوستان و شيعيان رو مىآورند آنها را بنام و نام پدرهاشان ميشناسند اينست تفسير آيه
يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ
دست آنها را ميگيرند و از صراط رد ميكنند و داخل بهشت ميشوند . نهج البلاغة : امير المؤمنين عليه السّلام ميفرمايد : ائمه پايه‌هاى استوار دين خدايند بر خلق و عرفاء بر مردمند داخل بهشت نميشود مگر كسى كه آنها را بشناسد و آنها او را بشناسند و داخل جهنم نميگردد مگر كسى كه منكر