تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
بر هيچ يك از فقراى شيعه ما تبعه نيست عرضكردم فدايت شوم تبعه چه معنى دارد فرمود گرفتارى از جهت پنجاه و يك ركعت نماز و روزه سه روز در ماه روز قيامت كه مىشود از قبرهاى خود با صورتى درخشان چون ماه شب چهارده خارج شوند . به آنها ميگويند هر چه درخواست دارى بكن ميگويد از خدا درخواست دارم كه برايم ميسر فرمايد به صورت حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم نگاه كنم . خداوند اجازه مىدهد به بهشتيان به زيارت حضرت محمّد بروند در اين هنگام براى پيامبر اكرم بر روى فرشى از فرشهاى بهشت منبرى مىگذارند داراى هزار پله كه بين هر پله تا پله ديگر به اندازه يك دويدن اسب است حضرت محمّد و امير المؤمنين عليهما السّلام بر منبر بالا ميروند اطراف منبر را شيعيان آل محمّد مىگيرند خداوند به آنها توجه ميفرمايد اينست معنى آيه :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ
بعد كه بهر كدام از آنها آنقدر نور مىبخشند باندازه‌اى كه حوريه نمىتوانند دقيق به آنها تماشا كنند . بعد فرمود هاشم براى چنين مقام و موقعيتى بايد عمل كنند عمل‌كنندگان . كنز : معاوية بن وهب گفت از حضرت صادق عليه السّلام تفسير اين آيه را پرسيدم :
إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً
. فرمود به خدا قسم ما هستيم كه در روز قيامت اجازه سخن داريم و سخن درست ميگوئيم عرضكردم چه ميگوئيد فرمود خدا را ستايش ميكنيم و بر پيامبر اكرم درود ميفرستيم و شفاعت در باره شيعيان ميكنيم خداى عزيز شفاعت ما را مىپذيرد . كنز : ابو خالد قماط از حضرت صادق عليه السّلام از پدر بزرگوارش نقل كرد