( * ( مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّه أَنْصاراً ) * ) ( 1 ) .
تعبير آيه نشان مىدهد كه آنها بعد از غرق شدن ، بلافاصله وارد آتش شدند ، و اين عجيب است كه از آب فورا وارد آتش شوند ! و اين آتش همان آتش برزخى است ، چرا كه طبق گواهى آيات قرآن گروهى بعد از مرگ در عالم برزخ مجازات مىشوند ، و طبق بعضى از روايات « قبر » يا باغى از باغهاى بهشت است يا حفره اى از حفرههاى دوزخ ! اين احتمال نيز داده شده كه منظور آتش قيامت است ، ولى از آنجا كه وقوع قيامت قطعى است و فاصله زيادى ندارد به صورت فعل ماضى ذكر شده است ( 2 ) .
بعضى نيز احتمال دادند كه منظور آتش دنيا است ، مىگويند به فرمان خدا در ميان همان امواج طوفان آتشى ظاهر شد و آنها را در كام خود فرو كشيد ! ( 3 ) .
هامش
( 1 ) « من » در « * ( مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ ) * » به معنى باء سببيت يا لام تعليل است و « ما » در اينجا زائده و براى تاكيد مىباشد .
( 2 ) « فخر رازى » در تفسير خود آن را به عنوان يك قول نقل كرده است جلد 30 صفحه 145 .
( 3 ) تفسير « ابو الفتوح رازى » جلد 11 صفحه 280 .