در طوفان نوح دفن شد و در عصر جاهليت عرب شيطان آنها را بيرون كشيد و مردم را به پرستش آن دعوت نمود ( 1 ) .
باز در اينكه اين بتها در ميان قبائل عرب جاهلى چگونه تقسيم شد ؟
گفتگو است .
بعضى گفتهاند بت « ود » متعلق به طايفه « بنى كلب » در سر زمين « دومة الجندل » قرار داشت ( شهرى در نزديكى تبوك كه امروز آن را « جوف » مىنامند ) و « سواع » متعلق به قبيله « هذيل » در سرزمين « رهاط » بود ، و بت « يغوث » بطائفه « بنى قطيف » يا طائفه « بنى مذجح » تعلق داشت ، و « يعوق » به طايفه « همدان » و « نسر » به طايفه « ذى الكلاع » از قبائل حمير ( 2 ) .
رويهمرفته از اين پنج بت سه بت ( يغوث و يعوق و نسر ) در سرزمين يمن قرار داشت كه با تسلط « ذو نواس » بر يمن از ميان رفت و مردم آن سامان به آئين يهود گرويدند ( 3 ) .
« واقدى » مورخ معروف مىگويد : « بت ود » به شكل « مرد » بود و « سواع » به صورت « زن » و « يغوث » به صورت « شير » و « يعوق » به صورت « اسب » و « نسر » به صورت « باز » ( پرنده معروف ) ( 4 ) .
البته عرب جاهلى مخصوصا اهالى مكه بتهاى ديگرى نيز داشتند كه از جمله بت « هبل » بود كه بزرگترين بتهاى آنان محسوب مىشد و در داخل خانه كعبه قرار داشت ، و 18 ذراع طول آن بود ! و بت « اساف » در مقابل حجر الاسود و بت « نائله » در مقابل ركن يمانى ( گوشه جنوبى خانه كعبه ) و همچنين بت « لات » و « عزى » بود ( 5 ) .
هامش
( 1 ) « تفسير قرطبى » جلد 10 صفحه 6787 .
( 2 و 3 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 364 و « اعلام القرآن » صفحه 631 .
( 4 و 5 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 364 .