اين آغاز و پايان نشان مىدهد كه در ميان تمام اين اوصاف توجه به نماز برترين و مهمترين آنها است ، چرا چنين نباشد در حالى كه « نماز مكتب عالى تربيت » و « مهمترين وسيله تهذيب نفوس و پاكسازى جامعه » است .
و در پايان اين سخن مسير نهايى صاحبان اين اوصاف را بيان مىكند ، همانگونه كه در آيات گذشته مسير نهايى مجرمان را شرح داد ، در اينجا در يك جمله كوتاه و پر معنى مىفرمايد : « كسانى كه داراى اين صفاتند در باغهاى بهشت جاى دارند و از هر نظر گرامى داشته مىشوند » ( * ( أُولئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ ) * ) ( 1 ) .
چرا گرامى نباشند ؟ در حالى كه ميهمانهاى خدا هستند ، و خداوند قادر و رحمان تمام وسائل پذيرايى را براى آنها فراهم ساخته است ، و در حقيقت اين دو تعبير ( « جنات » و « مكرمون » ) اشاره به نعمتهاى مادى و معنوى است كه شامل حال اين گروه است .
هامش
( 1 ) « فى جنات » خبر براى « اولئك » مىباشد و « مكرمون » خبر دوم يا اينكه « مكرمون » خبر است و « فى جنات » متعلق به آن است ( دقت كنيد ) .