و سرنوشت هر يك از اين دو گروه آمده است ، در آيات بالا بار ديگر به شرحى پيرامون وضع كفار و استهزاى آنها نسبت به مقدسات باز مىگردد .
بعضى گفتهاند اين آيات در مورد گروه هايى از مشركان نازل شده كه وقتى پيامبر ص در مكه آيات معاد را براى مسلمانان مىخواند ، آنها از هر گوشه و كنار مىآمدند و مىگفتند : اگر معادى در كار باشد وضع ما از اين افرادى كه به تو ايمان آوردهاند در آن عالم بهتر است ، همانگونه كه در اين دنيا وضع ما از آنها بهتر مىباشد ! قرآن در پاسخ آنها چنين مىگويد :
« اين كافران را چه مىشود كه با سرعت نزد تو مىآيند » ( * ( فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ) * ) .
« از راست و چپ گروه گروه مىآيند » و طمع بهشت دارند ( * ( عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمالِ عِزِينَ ) * ) .
« آيا هر يك از آنها طمع دارد كه در بهشت پر نعمت الهى وارد شود » ( * ( أَ يَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ) * ) .
با كدام ايمان و با كدام عمل چنين شايستگى براى خود قائلند ؟ ! « مهطعين » جمع « مهطع » به معنى كسى است كه گردن مىكشد و با سرعت راه مىرود و در جستجوى چيزى است ، و گاه تنها به معنى گردن كشيدن براى خبر گرفتن مىآيد .
« عزين » جمع « عزة » ( بر وزن هبه ) به معنى جماعتهاى پراكنده است و ريشه اصلى آن « عزو » ( بر وزن جذب ) به معنى نسبت دادن است ، و از آنجا
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 42
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٢