به همين تعبير ، و يا به تعبيرات ديگر به آن اشاره شده است .
لذا انسان بايد به هنگام روى آوردن نعمتهاى الهى مراقب باشد نكند اين امر كه ظاهرا نعمت است « عذاب استدراج » گردد ، به همين دليل مسلمانان بيدار در اين گونه مواقع در فكر فرو مىرفتند ، و به بازنگرى اعمال خود مىپرداختند ، چنان كه در حديثى آمده است كه يكى از ياران امام صادق ع عرض كرد : من از خداوند مالى طلب كردم به من روزى فرمود ، فرزندى خواستم به من بخشيد ، خانه اى طلب كردم به من مرحمت كرد ، من از اين مىترسم نكند اين « استدراج » باشد ! امام فرمود : « اگر اينها توأم با حمد و شكر الهى است استدراج نيست » ( نعمت است ) ( 1 ) .
تعبير به « * ( أُمْلِي لَهُمْ ) * » ( آنها را مهلت مىدهم ) اشاره به اين است كه خداوند در مجازات ظالمان هرگز عجله نمىكند ، كسى عجله مىكند كه مىترسد فرصتها از دست او برود ، اما خداوند قادر متعال كه هر لحظه هر چه اراده كند صورت مىگيرد از دست رفتن فرصت براى او مفهوم ندارد ، و به هر حال اين هشدارى است به همه ظالمان و گردنكشان كه سلامت و نعمت و امنيت هرگز آنها را مغرور نكند و هر لحظه در انتظار كيفر شديد خداوند باشند ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « اصول كافى » طبق نقل « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 397 .
( 2 ) در مورد مجازات « استدراج » شرح بيشترى در جلد 7 صفحه 32 به بعد ( ذيل آيه 182 سوره اعراف ) داشتيم ، همچنين در جلد 3 صفحه 182 ذيل آيه 178 سوره آل عمران .