تفسير : در تقاضاى مجازات عجله مكن
در ادامه بازپرسيهايى كه در آيات گذشته از مشركان و مجرمان شده بود ، در اين آيات دو سؤال ديگر بر آن مىافزايد : نخست مىگويد : « يا اينكه تو از آنها مطالبه اجر و مزدى مىكنى كه پرداخت اين غرامت براى آنها سنگين است » ؟ ( * ( أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ) * ) .
اگر بهانه آنها اين است كه شنيدن دعوت تو خرج دارد و اجر و مزد كلانى بايد در مقابل آن بپردازند و آنها قادر بر آن نيستند كه اين سخن دروغى است ، و تو مطلقا از آنها اجر و پاداشى مطالبه نمىكنى ، و نه هيچ پيامبر ديگرى از پيامبران خدا مزدى مطالبه كردند .
« مغرم » از ماده « غرامت » به معنى ضررى است كه به انسان مىرسد بىآنكه جنايت و خيانتى كرده باشد ، و « مثقل » از ماده « ثقل » به معنى سنگينى است ، و به اين ترتيب بهانه ديگرى از دست بهانه جويان مىگيرد .
آيه فوق ، و آيه بعد از آن ، عينا در سوره طور ( آيه 40 - 41 ) آمده است .
سپس در ادامه همين گفتگو ، مىافزايد : « يا اينكه اسرار غيب نزد آنها است ، و آنها آن را مىنويسند و به يكديگر منتقل مىكنند ، و در اين اسرار آمده است كه آنها با مسلمانان يكسانند » ؟ ( * ( أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ) * ) .
اين در حقيقت يكى از احتمالات بعيدى است كه ممكن است كفار به آن متشبث شوند و قرآن آن را نيز فروگذار نكرده است و آن اينكه ادعا كنند از طريق كاهنان و مانند آنها به عالم غيب مربوطند ، و اسرار غيب را بدينوسيله