فرمود كه مخصوصا درختان انگور پربار با خوشههاى بسيار بزرگ داشت .
در آخرين آيه مورد بحث به عنوان يك نتيجه گيرى كلى و درس همگانى مىفرمايد : « عذاب خداوند اين گونه است ، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر مىدانستند » ( * ( كَذلِكَ الْعَذابُ وَلَعَذابُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ) * ) .
شما نيز اگر به خاطر مال و ثروت و امكانات مادى مست و مغرور شويد ، و روح انحصار طلبى بر شما چيره گردد ، همه چيز را براى خود بخواهيد ، و نيازمندان را محروم كنيد ، سرنوشتى بهتر از اين نخواهيد داشت ، منتها يك روز « صاعقه » آمد و آن باغ را آتش زد ، امروز ممكن است آفتهاى ديگر ، و حتى جنگهاى خانمانسوز جهانى و منطقه اى اين نعمتها را بر باد دهد .
نكتهها :
1 - انحصار طلبى بلاى بزرگ ثروتمندان
انسان خواه ناخواه علاقه به مال دنيا دارد چرا كه گذران زندگى او به وسيله آن مىباشد ، و اين علاقه در حد اعتدال مذموم نيست ، مهم آن است كه نيازمندان را هم در اموال خود سهيم كنيد ، نه تنها حقوق واجب الهى را بپردازد بلكه از انفاقهاى مستحبّ نيز خوددارى نكند .
مخصوصا در مورد باغ و زراعت در روايات اسلامى دستور داده شده كه به نيازمندان حاضر سهمى بدهند كه با اقتباس از آيه شريفه ( وَآتُوا حَقَّه يَوْمَ حَصادِه ) ( حق آن را به هنگام درو بپردازيد ) ( انعام 141 ) به عنوان « حق الحصاد » معروف شده است ، و آن حقى است غير از زكات معروف ، و منظور از