ترجمه :
7 - كافران پنداشتند كه هرگز برانگيخته نخواهند شد بگو آرى به پروردگارم سوگند كه همه شما ( در قيامت ) مبعوث خواهيد شد ، سپس آنچه را عمل مىكرديد به شما خبر مىدهند و اين براى خداوند آسان است .
8 - حال كه چنين است به خدا و رسول او و نورى كه نازل كردهايم ايمان بياوريد ، و بدانيد خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است .
9 - اين در زمانى خواهد بود كه همه شما را در آن « روز اجتماع » گردآورى مىكند ، آن روز روز تغابن است ( روزى كه معلوم مىشود چه كسانى مغبون شدهاند ) و هر كس ايمان به خدا آورد و عمل صالح انجام دهد گناهان او را مىبخشد و او را در باغهايى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است وارد مىكند ، جاودانه در آن مىمانند و اين پيروزى بزرگى است .
10 - اما كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند آنها اصحاب دوزخند ، و جاودانه در آن مىمانند ، و سرانجام آنها سرانجام بدى است .
تفسير : روز تغابن و آشكار شدن غبنها
در تعقيب بحثهايى كه در آيات قبل ، پيرامون هدفدار بودن آفرينش آمده در اين آيات ، مساله معاد و رستاخيز را كه تكميلى است بر بحث هدف آفرينش انسان ، مطرح مىكند .
نخست از ادعاى بىدليل ، منكران رستاخيز ، شروع كرده ، مىفرمايد :
« كافران پنداشتند كه هرگز مبعوث نخواهند شد » ( * ( زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا ) * ) .
« زعم » از ماده « زعم » ( بر وزن طعم ) به معنى سخنى است كه احتمال يا يقين دروغ در آن است ، و گاه به پندار باطل نيز اطلاق مىشود ، و در آيه