يادى از خدا نيز ديده شود ، همانگونه كه در سلام سلامتى طرف را از خداوند تقاضا مىكنيم .
در تفسير « على بن ابراهيم » ذيل آيات مورد بحث آمده است كه جمعى از ياران پيامبر ص هنگامى كه نزد او مىآمدند « انعم صباحا ، و انعم مساء » ( صحبت توأم با راحتى باد ، يا عصرت توام با راحتى باد ) مىگفتند ، و اين تحيت عصر جاهليت بود ، قرآن از اين كار نهى كرد و رسول خدا به آنها فرمود : خداوند به ما تحيتى بهتر از آن دستور داده كه آن تحيت اهل بهشت است « السلام عليكم » ( 1 ) كه به معنى سلام اللَّه عليكم مىباشد .
امتياز سلام اسلامى در اين است كه از يك سو توأم با ذكر خدا است ، و از سوى ديگر در آن سلامت همه چيز اعم از دين و ايمان و جسم و جان مطرح است ، نه تنها راحتى و رفاه و آسايش ( 2 ) .
در باره حكم تحيت و سلام و آداب آن ذيل آيه 86 سوره نساء بحث مشروحى داشتهايم ( به جلد 4 تفسير نمونه صفحه 41 به بعد مراجعه شود ) .
هامش
( 1 ) همان مدرك حديث 30 .
( 2 ) در كتاب « بلوغ الارب فى معرفة احوال العرب » بحث مشروحى در باره تحيت عرب در جاهليت و تفسير جمله « انعم صباحا و مساء » آورده است ( جلد 2 صفحه 192 ) .