« بنا بر اين مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند ، و از هيچ چيز جز او نترسند و بر غير او دل ننهند » ( * ( وَعَلَى اللَّه فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ) * ) .
آنها با روح توكل و اعتماد بر خدا به خوبى مىتوانند بر تمام اين مشكلات پيروز شوند و نقشههاى پيروان شيطان را نقش بر آب كنند و توطئههاى آنها را در هم بكوبند .
نكتهها :
1 - انواع نجوى و سخنان در گوشى
اين عمل از نظر فقه اسلامى احكام مختلفى بر حسب اختلاف شرائط دارد ، و به اصطلاح به احكام خمسه تقسيم مىشود ، يعنى گاه حرام است و اين در صورتى است كه موجب اذيت و آزار و هتك حيثيت مسلمانى گردد ( همانگونه كه در آيات فوق به آن اشاره شده بود ) و چنين نجوايى نجواى شيطانى است كه هدفش غمگين ساختن مؤمنان است .
در مقابل گاه حكم وجوب به خود مىگيرد ، و اين در صورتى است كه مساله سرى لازمى در ميان باشد كه افشاى آن خطرناك ، و عدم ذكر آن نيز موجب تضييع حق و يا خطرى براى اسلام و مسلمين است .
و گاه متصف به استحباب مىشود و آن در جايى است كه انسان براى انجام كارهاى نيك و بر و تقوى به سراغ آن رود ، و همچنين حكم كراهت و اباحه .
ولى اصولا هر گاه هدف مهمترى در كار نباشد نجوى كردن كار پسنديده اى نيست ، و بر خلاف آداب مجلس است زيرا نوعى بى اعتنايى يا بى اعتمادى نسبت به ديگران محسوب مىشود لذا در حديثى از پيغمبر اكرم ص مىخوانيم :
اذا كنتم ثلاثه فلا يتناجى اثنان دون صاحبهما ، فان ذلك يحزنه :
« هنگامى كه سه نفر باشيد دو نفر از شما جداى از شخص سوم به نجوى نپردازد چرا كه