مىپرداختند در آيه بعد روى سخن را به آنها كرده ، و براى اينكه در اين كار آلوده به گناهان منافقان و يهود نشوند مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد هنگامى كه نجوى مىكنيد به گناه و تعدى و معصيت رسول خدا نجوى نكنيد ، محتواى نجواى شما بايد پاك و الهى باشد ، به كارهاى نيك و تقوى نجوى كنيد » ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالإِثْمِ وَالْعُدْوانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَتَناجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوى ) * ) .
« و از مخالفت خدا بپرهيزيد ، همان خدايى كه بازگشت و جمع همه شما به سوى او است » ( * ( وَاتَّقُوا اللَّه الَّذِي إِلَيْه تُحْشَرُونَ ) * ) .
از اين تعبير به خوبى استفاده مىشود كه اصل نجوى اگر در ميان مؤمنان باشد ، سوء ظنى بر نيانگيزد ، و توليد نگرانى نكند و محتواى آن توصيه به نيكيها و خوبيها باشد مجاز است .
ولى هر گاه از كسانى همچون يهود و منافقان سر زند كه هدفشان آزار مؤمنان پاكدل است نفس اين عمل زشت و حرام است تا چه رسد به اينكه محتواى آن نيز شيطانى باشد .
لذا در آيه بعد كه آخرين آيه مورد بحث است مىافزايد : « نجوى تنها از ناحيه شيطان مىباشد » ( * ( إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ ) * ) .
« تا مؤمنان ناراحت و غمگين شوند » ( * ( لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا ) * ) .
« ولى بايد بدانند كه شيطان جز به اذن پروردگار نمىتواند به مؤمنان زيان برساند » ( * ( وَلَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً إِلَّا بِإِذْنِ اللَّه ) * ) .
چرا كه هر مؤثرى در عالم هستى است تاثيرش به فرمان خدا است ، حتى سوزاندن آتش و برندگى شمشير كه اگر جليل نهى كند حتى فرمان خليل را نمىبرند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 434
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٣٤