نكتهها :
1 - انگيزههاى انفاق
قابل توجه اينكه در آيات گذشته براى تشويق به انفاق - اعم از كمك به موضوع جهاد يا انفاقهاى ديگر به نيازمندان - تعبيرات مختلفى ديده مىشود كه هر يك مىتواند عاملى براى حركت به سوى اين هدف باشد .
در آيه هفتم اشاره به مساله استخلاف و جانشينى مردم از يكديگر ، يا از خداوند در اين ثروتها است كه مالكيت حقيقى را مخصوص خدا مىشمرد ، و همه را نماينده او در اين اموال اين بينش مىتواند دست و دل انسان را در انفاق باز كند و عاملى براى حركت در اين زمينه باشد .
در آيه دهم تعبير ديگرى آمده كه از ناپايدارى اموال و سرمايهها و بازماندن آن بعد از همه انسانها حكايت مىكند ، و آن تعبير به « ميراث » است مىگويد ، ميراث آسمانها و زمين از آن خدا است .
و در آيه يازدهم تعبير از همه حساستر است : خدا را وام گيرنده ، و انسانها را وام دهنده مىشمرد ، وامى كه مساله تحريم ربا در آن راه ندارد و چندين برابر تا هزاران برابر در مقابل آن پرداخته مىشود ، اضافه بر پاداش عظيمى كه در هيچ انديشه اى نمىگنجد ! اينها همه براى اين است كه بينشهاى انحرافى و انگيزههاى حرص و آز و حسد و خودخواهى و طول امل را كه مانع از انفاق است از ميان ببرد ، و جامعه اى بر اساس پيوندهاى عاطفى و روح اجتماعى و تعاون عميق بسازد .
2 - شرايط انفاق در راه خدا
تعبير به « قرضا حسنا » در آيه فوق اشاره اى به اين حقيقت است كه