( * ( اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ ) * ) .
چرا كه جزاى شما فقط اعمال خودتان است « ( * ( إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * ) .
آرى اين اعمال خودتان است كه به سوى شما بازگشته ، و پاپيچ شما شده است ، بنا بر اين جزع و فزع و آه و ناله و بيتابى تاثيرى ندارد .
اين آيه تاكيد مجددى است بر مساله « تجسم اعمال » و بازگشت آن به سوى انسان و نيز تاكيد مجددى است بر مساله عدالت پروردگار ، چرا كه آتش جهنم هر قدر سوزان باشد و مجازات آن دردناك چيزى جز نتيجه اعمال خود انسانها و اشكال تبدل يافته آن نيست .
نكتهها :
1 - مجرمان را چگونه به دوزخ مىبرند ؟
بدون شك بردن آنها به سوى آتش دوزخ ، توأم با تحقير و ذلت و زجر و عذاب است ، ولى در آيات مختلف قرآن ، تعبيرات گوناگونى در اين باره ديده مىشود :
در سوره « حاقه » آيه 30 و 31 مىخوانيم : خُذُوه فَغُلُّوه ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوه : « او را بگيريد و در غل و زنجير كنيد ، سپس در آتش دوزخ وارد سازيد » .
و در سوره دخان آيه 47 چنين آمده : خُذُوه فَاعْتِلُوه إِلى سَواءِ الْجَحِيمِ :
« او را بگيريد و با شدت به ميان جهنم برانيد » ! و در آيات متعددى تعبير به « سوق » و راندن شده است ، مانند : آيه 86