نتائج اعمال خويش ، قرار خواهد گرفت .
لذا در آيه بعد مىافزايد : « چون چنين است واى در آن روز براى تكذيب كنندگان » ! ( * ( فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ) * ) ( 1 ) .
آرى در حالى كه وحشت و اضطراب ناشى از دگرگونى جهان ، همگان را فرا گرفته ، وحشت عظيمترى به سراغ « مكذبين » مىآيد كه همان عذاب الهى است چرا كه « ويل » اظهار تاسف و اندوه است بر وقوع يك حادثه نامطلوب .
سپس به معرفى اين « مكذبين » ، پرداخته ، مىفرمايد : « همانها كه در سخنان باطل به بازى مشغولند » ( * ( الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ) * ) .
آيات قرآن را « دروغ » ، و معجزات پيامبر ص را « سحر » مىخوانند ، و آورنده آن را « مجنون » مىشمرند ، همه حقايق را به بازى گرفته ، و به سخريه و استهزاء در برابر آنها مىپردازند .
با سخنان باطل و بى منطق به جنگ حق برمىخيزند ، و براى رسيدن به مقصد خود ، از هيچ تهمت و دروغى ابا ندارند .
« خوض » ( بر وزن حوض ) به معنى ورود در سخنان باطل است ، و در اصل به معنى وارد شدن در آب و عبور از آن است .
هامش
( 1 ) « فاء » در « فويل » فاء تفريع است ، يعنى چون در آن روز پناهگاهى نيست واى بر اين تكذيب كنندگان .