نيست ! 7 - و زمين را گسترش داديم ، و در آن كوههاى عظيمى افكنديم ، و از هر نوع گياه بهجتانگيز رويانديم .
8 - تا وسيله بينايى و بيدارى براى هر بنده توبه كارى باشد .
9 - و از آسمان آبى پر بركت فرستاديم و به وسيله آن باغها و دانه هايى را كه درو مىكنند رويانديم .
10 - و نخلهاى بلند قامت كه ميوههاى متراكم دارند .
11 - همه اينها به منظور بخشيدن روزى به بندگان است ، و به وسيله باران زمين مرده را زنده كرديم ، آرى زنده شدن مردگان نيز همين گونه است .
تفسير : لحظه اى به آسمان بنگريد !
اين آيات هم چنان بحث « دلائل معاد » را دنبال مىكند ، گاه از طريق « قدرت بى انتهاى حق » و گاه از « وجود صحنههاى معاد در همين دنيا » كمك مىگيرد .
نخست توجه منكران را به آفرينش آسمانها جلب كرده ، مىگويد : « آيا به آسمان در بالاى سرشان نگاه نكردند كه چگونه ما آن را بنا كردهايم بى آنكه ستون و پايه اى داشته باشد ؟ ! و چگونه آن را به وسيله ستارگان زينت بخشيدهايم در حالى كه هيچ شكاف و ناموزونى در آن وجود ندارد » ؟ ! ( * ( أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْناها وَزَيَّنَّاها وَما لَها مِنْ فُرُوجٍ ) * ) .
منظور از نگاه كردن در اينجا نگاهى توأم با انديشه و تفكر است كه انسان را به قدرت عظيم خالق اين آسمان پهناور و شگفتيهايش آشنا سازد كه هم عظمت خيره كننده اى دارد ، و هم زيبائيهاى فراوان و هم استحكام و نظم و حساب .