[ سوره الفتح ‹ 48 › : آيه 27 ]
لَقَدْ صَدَقَ اللَّه رَسُولَه الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّه آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لا تَخافُونَ فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذلِكَ فَتْحاً قَرِيباً ‹ 27 ›
ترجمه :
27 - خداوند آنچه را به پيامبرش در عالم خواب نشان داد راست بود ، به طور قطع همه شما به خواست خدا وارد مسجد الحرام مىشويد در نهايت امنيت ، و در حالى كه سرهاى خود را تراشيده ، يا ناخنهاى خود را كوتاه كرده ، و از هيچكس ترس و وحشتى نداريد ، ولى خداوند چيزهايى مىدانست كه شما نمىدانستيد ( و در اين تاخير حكمتى بود ) و قبل از آن فتح نزديكى ( براى شما ) قرار داد .
تفسير :
رؤياى صادقه پيامبر ( ص )
اين آيه نيز فراز ديگرى از فرازهاى مهم داستان « حديبيه » را ترسيم مىكند ، ماجرا اين بود :
پيامبر ص در مدينه خوابى ديد كه به اتفاق يارانش براى انجام مناسك « عمره » وارد مكه مىشوند ، و اين خواب را براى ياران بيان كرد ، همگى شاد و خوشحال شدند ، اما چون جمعى تصور مىكردند تعبير و تحقق اين خواب در همان سال واقع خواهد شد ، هنگامى كه مشركان راه ورود به مكه را در حديبيه به روى آنها بستند ، گرفتار شك و ترديد شدند ، كه مگر رؤياى پيامبر