آيات جهاد چون معمولا از قاطعيت فوق العاده اى برخوردار است تناسب بيشترى با مفهوم اين واژه دارد ، اما منحصر به آن نيست .
تعبير به * ( الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ) * : « كسانى كه در قلبهايشان بيمارى است » تعبيرى است كه در لسان قرآن معمولا براى « منافقين » به كار مىرود ، و اينكه بعضى از مفسران احتمال دادهاند منظور افراد « ضعيف الايمان » است ، نه با ساير آيات قرآن سازگار مىباشد و نه با آيات قبل و بعد آيه مورد بحث كه همه از منافقان سخن مىگويد .
به هر حال ، در پايان آيه در يك جمله كوتاه مىگويد : « واى بر آنها كه مرگ و نابودى براى آنها از زندگى بهتر است » ( * ( فَأَوْلى لَهُمْ ) * ) .
جمله « اولى لهم » در ادبيات عرب معمولا به عنوان تهديد و نفرين و آرزوى ناراحتى و بدبختى براى كسى مىآيد ( 1 ) .
بعضى نيز آن را به معنى الموت اولى لهم ( مرگ براى آنها بهتر است ) تفسير كردهاند ، و جمع ميان آنها چنان كه در تفسير آيه آورديم نيز مانعى ندارد .
در آيه بعد مىافزايد : « اگر آنها اطاعت كنند ، و از فرمان جهاد سرپيچى نمايند و سخنان نيك و سنجيده و شايسته بگويند براى آنها بهتر است » ( * ( طاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) * ) ( 2 ) .
تعبير به « قول معروف » ممكن است در مقابل سخنان ناموزون و منكرى
هامش
( 1 ) جمعى تعبير كردهاند كه معنى جمله اين مىشود « يليه مكروه » و آن را معادل با « ويل لهم » دانستهاند .
( 2 ) « طاعة » مبتدا است و خبر آن محذوف است و در تقدير چنين مىباشد « طاعة و قول معروف امثل لهم » بعضى نيز آن را خبر براى مبتداى محذوفى دانستهاند كه در تقدير امرتا طاعة بوده ولى معنى اول مناسبتر است .