[ سوره الدخان ‹ 44 › : آيات 40 تا 42 ]
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ‹ 40 › يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ ‹ 41 › إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّه إِنَّه هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‹ 42 ›
ترجمه :
40 - روز جدايى ( حق از باطل ) وعده گاه همه آنهاست .
41 - روزى كه هيچ دوستى كمترين كمكى به دوستش نمىكند و از هيچ سو يارى نمىشوند .
42 - مگر كسى كه خدا او را مورد رحمت قرار داده ، و او عزيز و رحيم است .
تفسير : روز جداييها ! ( يوم الفصل )
آيات مورد بحث در حقيقت نتيجه گيرى آيات گذشته در مورد مساله معاد است كه در آنها از طريق « حكمت آفرينش اين جهان » براى وجود رستاخيز استدلال شده بود .
در نخستين آيه از اين استدلال چنين نتيجه گيرى مىكند كه : « يوم الفصل و روز جداييها وعده گاه همه آنهاست » ( * ( إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ) * ) .
چه تعبير جالبى است از روز رستاخيز « يوم الفصل » روزى كه حق از باطل جدا مىشود ، و صفوف نيكوكاران و بدكاران مشخص مىگردد ، و انسان حتى از