و از اينجا روشن مىشود كه نفى هر گونه دوست و ولى و ياور در آن روز با مساله شفاعت منافات ندارد ، زيرا شفاعت نيز جز به اذن پروردگار و فرمان او حاصل نمىشود .
جالب اينكه توصيف به عزيز بودن و رحيم بودن در كنار هم قرار گرفته كه اولى اشاره به نهايت قدرت و شكستناپذيرى او ، و دومى اشاره به رحمت بى پايان او است ، و مهم اين است كه رحمت در عين قدرت باشد .
در بعضى از روايات اهل بيت ع نقل شده كه منظور از جمله « * ( إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّه ) * » وصى پيامبر ص امير مؤمنان ع و پيروان مكتب او هستند ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 4 صفحه 629 . ناگفته پيدا است كه هدف بيان مصداق روشن است .