يك سال همه انسانها تعيين مىگردد ، و ارزاق ، و سرآمد عمرها ، و امور ديگر ، در آن شب تفريق و تبيين مىشود .
شرح اين سخن و مسائل ديگرى در زمينه شب قدر ، و عدم تضاد آن با آزادى اراده انسانها به خواست خدا مبسوطا در تفسير « سوره قدر » خواهد آمد .
در آيه بعد براى تاكيد بر اين معنى كه قرآن از ناحيه خدا است مىفرمايد :
« نزول قرآن در شب قدر فرمانى بود از ناحيه ما ، و ما پيامبر اسلام را مبعوث كرده و فرستادهايم » ( * ( أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ) * ) ( 1 ) .
سپس براى بيان علت اصلى نزول قرآن و ارسال پيامبر و مقدرات شب قدر مىافزايد : « همه اينها به خاطر رحمتى است از سوى پروردگارت » ( * ( رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ) * ) ( 2 ) .
آرى رحمت بيكران او ايجاب مىكند كه بندگان را به حال خود رها نكند ، و برنامه و راهنما براى آنها بفرستد ، تا در مسير پرپيچ و خم تكامل و سير الى اللَّه آنها را رهنمون گردد ، اصولا تمام عالم هستى از رحمت بىدريغش سرچشمه
هامش
( 1 ) در اينكه جمله * ( أَمْراً مِنْ عِنْدِنا ) * . . . چه محلى از اعراب دارد ؟ و ناظر به كداميك از بحثهاى آيات گذشته است ؟ احتمالات گوناگونى دادهاند ، مناسبتر اين است كه « * ( أَمْراً مِنْ عِنْدِنا ) * » حال از ضمير مفعولى انا انزلناه بوده باشد ، يعنى قرآن را فرستاديم در حالى كه امرى است از ناحيه ما ، و در اين صورت با جمله * ( إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ) * كه از ارسال پيامبر ( ص ) سخن مىگويد كاملا هماهنگ است ، اين احتمال نيز وجود دارد كه توضيحى بر « * ( كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ) * » باشد ، و نصب آن بر اختصاص است و در معنى چنين است : اعنى بهذا الامر امرا حاصلا من عندنا .
( 2 ) « * ( رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ) * » « مفعول لاجله » است براى انا انزلناه يا براى * ( يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ) * و يا هر دو .