ربوبيت مطلقه پروردگار بينديشيد » .
ديگر اينكه « اگر شما اهل يقين مىباشيد بهترين مورد براى پيدا كردن يقين همين جاست » اگر شما كه آثار ربوبيت خداوند را در تمام عالم هستى مىبينيد ، و دل هر ذرهاى را كه بشكافيد نشانه اى از اين ربوبيت در آن مىيابيد ، به ربوبيت او يقين پيدا نكنيد ، به چه چيز مىتوانيد در عالم ايمان و يقين پيدا كنيد ؟ ! در چهارمين و پنجمين و ششمين توصيف مىفرمايد معبودى جز او نيست او زنده مىكند و او مىميراند « ( * ( لا إِله إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ) * ) ( 1 ) .
حيات و مرگ شما به دست او است ، و پروردگار شما و همه جهانيان او است ، بنا بر اين معبودى جز او نمىتواند وجود داشته باشد ، آيا كسى كه نه مقام ربوبيت دارد ، و نه مالك حيات و مرگ است ، مىتواند معبود واقع شود ؟ ! و در هفتمين و آخرين توصيف مىافزايد : « او پروردگار پدران نخستين شما است » ( * ( وَرَبُّ آبائِكُمُ الأَوَّلِينَ ) * ) .
اگر مىگوئيد بتها را مىپرستيد به خاطر اينكه نياكانتان آنها را پرستش مىكردند ، بدانيد پروردگار آنها نيز خداوند يگانه يكتا است ، و علاقه شما به نياكانتان نيز ايجاب مىكند كه جز بر آستان خداوند يكتا سر فرود نياوريد ، و اگر آنها راه و رسمى غير از اين داشتهاند مسلما در اشتباه بودهاند .
روشن است مساله حيات و مرگ از شئون تدبير پروردگار است ، اگر مخصوصا آن را ذكر كرده هم از جهت اهميت فوق العاده آن مىباشد ، و هم اشاره اى است ضمنى به مساله معاد ، اين نخستين بار نيست كه قرآن روى مساله حيات و مرگ تكيه مىكند ، بلكه بارها آن را به عنوان يكى از افعال مخصوص پروردگار بيان
هامش
( 1 ) جمله « لا إله الا هو » ممكن است استينافيه باشد ، و يا خبر مبتداى محذوفى ، و در تقدير هو لا إله الا هو مىباشد ، ولى احتمال اول مناسبتر است .