* ( كِتابِ اللَّه إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ) * ) .
مقدم داشتن « علم » بر « ايمان » به خاطر آنست كه علم پايه ايمان است .
و تعبير « * ( فِي كِتابِ اللَّه ) * » ممكن است اشاره به كتاب تكوينى باشد يا اشاره به كتب آسمانى ، و يا هر دو ، يعنى به فرمان تكوينى و تشريعى پروردگار ، مقدر بود چنان مدتى را در برزخ بمانيد و سپس در روز رستاخيز محشور شويد ( 1 ) .
در اينكه منظور از « * ( الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمانَ ) * » چه كسانى مىباشند ؟
بعضى از مفسران آن را اشاره به فرشتگان الهى ، كه هم داراى علمند و هم صاحب ايمانند ، دانستهاند ، و جمعى ديگر اشاره به مؤمنان آگاه و معنى دوم ظاهرتر است .
و اينكه در بعضى از روايات تفسير به فرزندان امير مؤمنان على ع و ائمه طاهرين ع شده است از قبيل بيان مصداقهاى روشن است ، و معنى گسترده آيه را محدود نمىكند .
اين نكته نيز قابل ذكر است كه بعضى از مفسران ، گفتگوى اين دو گروه را درباره « برزخ » كه يكى آن را به مقدار ساعتى مىپندارد و ديگرى به مقدار واقعى آن آگاهى دارد ناشى از اين مىدانند كه گروه اول چون انتظار عذاب الهى را مىكشند مايلند هر چه بيشتر به تاخير افتد ، و فاصلهها را هر چند زياد باشد ناچيز مىشمارند ، اما گروه دوم كه انتظار بهشت و نعمتهاى جا و دانش را مىكشند
هامش
( 1 ) در اينكه آيا در آيه فوق تقديم و تاخيرى هست يا نه در ميان دانشمندان گفتگو است ، بعضى مىگويند * ( فِي كِتابِ اللَّه ) * متعلق به جمله * ( أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمانَ ) * است ، و معنى چنين مىشود كسانى كه از كتاب خداوند آگاهى كافى و نسبت به آن ايمان دارند اين سخن را مىگويند ، ولى بعضى ديگر آن را متعلق به جمله « لبثتم » دانستهاند و ما نيز همين تفسير را در بالا اختيار كرديم ، چرا كه حكم به تقديم و تاخير نياز به قرينه روشنى دارد و در اينجا قرينه اى بر اين مطلب نمىبينيم .