تعبير به « دعاكم » ( شما را فرا مىخواند ) اشاره به اين است كه همانطور كه براى تدبير و نظم جهان يك فرمان او كافى است ، براى بعث و نشور و رستاخيز نيز يك دعوت او كفايت مىكند ، مخصوصا با توجه به جمله « * ( إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ) * » كه « اذا » در آن به اصطلاح براى « مفاجاة » است روشن مىسازد كه با يك دعوت او همه ناگهان بيرون مىريزند .
ضمنا تعبير « * ( دَعْوَةً مِنَ الأَرْضِ ) * » نشانه روشنى بر معاد جسمانى است كه انسان در رستاخيز از اين زمين فرا خوانده مىشود ( دقت كنيد ) .
نكتهها :
1 - يك دوره كامل درس خداشناسى
در آيات ششگانه گذشته بحثهاى گوناگونى پيرامون خداشناسى مطرح شده كه مجموعا يك دوره جالب را تشكيل مىدهد ، از آفرينش آسمان گرفته تا آفرينش بشر از خاك ، و از پيوند محبت خانوادگى گرفته تا خواب آرامبخش در شب و روز از تدبير نظام و جهان بالا گرفته تا برق آسمان و نزول باران و اختلاف زبانها و رنگها ، يعنى مجموعه مناسبى از آيات آفاقى و انفسى .
جالب اينكه در هر يك از اين شش آيه دو بخش از دلائل توحيد ذكر شده تا يكى زمينه سازى كند و ديگرى تحكيم و تاكيد ، درست همانند آوردن دو شاهد عادل براى اثبات يك مدعا كه مجموعا دوازده شاهد صادق را براى قدرت بىپايان حق تشكيل مىدهد !
2 - چه كسانى از اين آيات الهام مىگيرند ؟
در ذيل چهار آيه از اين شش آيه تاكيد شده است كه در اين امور نشانههاى روشنى است براى « متفكران » ، « عالمان » ، « شنوايان » و « عاقلان » ولى