[ سوره الروم ‹ 30 › : آيات 17 تا 19 ]
فَسُبْحانَ اللَّه حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ‹ 17 › وَلَه الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ ‹ 18 › يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَكَذلِكَ تُخْرَجُونَ ‹ 19 ›
ترجمه :
17 - منزه است خداوند به هنگامى كه شام مىكنيد و صبح مىكنيد .
18 - و حمد و ستايش مخصوص اوست در آسمان و زمين ، و تسبيح و تنزيه براى اوست به هنگام عصر و هنگامى كه ظهر مىكنيد .
19 - او زنده را از مرده خارج مىكند ، و مرده را از زنده ، و زمين را بعد از مرگ حيات مىبخشد ، و به همين گونه روز قيامت برانگيخته مىشويد !
تفسير : تسبيح و حمد در همه حال براى خدا است
بعد از بحثهاى فراوانى كه در آيات گذشته در مورد مبدء و معاد و بخشى از پاداش مؤمنان و كيفر مشركان آمد ، در آيات مورد بحث به تسبيح و حمد پروردگار و تنزيه و تقديس او از هر گونه شرك و نقص و عيب پرداخته مىفرمايد : « تسبيح و تنزيه از آن خدا است به هنگامى كه شام مىكنيد و هنگامى كه صبح مىكنيد » ( * ( فَسُبْحانَ اللَّه حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ) * ) .