بخش شانزدهم لفظ امانت كه در قرآن است يعنى « امامت »
آيات
در سوره نساء آيه 58 :
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً
.
احزاب 33 آيه 72 :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
.
تفسير : مرحوم طبرسى در مجمع البيان راجع به آيه
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
مينويسد در اين مورد چند نظر است :
1 - منظور تمام امانتهائى است كه به اشخاص سپرده مىشود امانتهاى خدا اوامر و نواهى او است و امانات مردم آن چيزهائى است كه برسم امانت به يكديگر ميسپارند از قبيل اموال و چيزهاى ديگر از ابن عباس و ديگران نقل شده و همين نظر از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام نقل شده .
2 - منظور از امانات فرمانروايان هستند به آنها دستور داده است خدا كه در رعايت حال رعيت قيام كنند و آنها را به راه دين و شريعت ببرند .