مخصوصى از صحابه چون بايد به كسى اقتدا نمود كه معصوم باشد و از خطا در گفتار و كردار مأمون و مورد اطمينان باشد .
ما همين خبر را قبول داريم ، اگر صحيح است كه منظور امير المؤمنين و حسن و حسين هستند زيرا ايشان داراى عصمت بوده و طهارت آنها ثابت شده است .
با اينكه خبر فوق معارض است با خبر ديگرى كه از آن صحيحتر و ثابتتر است مانند آن روايتى كه از پيامبر اكرم نقل شده كه فرمود شما روز قيامت پا برهنه و عريان محشور ميشويد روز قيامت گروهى از مردان امت مرا مىآورند و به طرف چپ ميكشانند من فرياد ميزنم خدايا اصحابم ، جواب مىآيد كه نميدانى اينها بعد از تو چه كردند از وقتى تو رحلت كردى ايشان بر گشتند به بىدينى خود .
روايت ديگر كه فرمود بعضى از اصحاب ، مرا بعد از فوت نخواهند ديد و اين فرمايش ديگرش : مردم ! در همان موقع كه من كنار حوض هستم گروهى از شما را مىبرند و متفرق ميشويد من فرياد ميكنم بيائيد پيش من راه اينجا است يك منادى از طرف خدا فرياد مىكند اينها بعد از تو تغيير دادند من ميگويم مرگ بر آنها مرگ .
و روايت ديگر كه فرمود چه شده كه گروهى مدعى هستند خويشاوندى با پيغمبر در قيامت سودمند نيست .
به خدا قسم خويشاوندى من ثابت است در دنيا و آخرت من جلوتر از شما بحوض وارد ميشوم وقتى شما مىآئيد يكى مىگويد يا رسول اللَّه من فلان بن فلانم و ديگرى من فلان بن فلان .
شما را از نظر نژادى شناختم اما بعد از من كارهائى بر خلاف كرديد و مرتد شديد و روايت ديگر كه باصحاب فرمود : شما نيز آنچه بر امتهاى پيشين گذشته وجب بوجب خواهيد ديد حتى اگر يكى داخل لانه سوسمارى شده شما
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 112
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٢