[ سوره النمل ‹ 27 › : آيات 36 تا 37 ]
فَلَمَّا جاءَ سُلَيْمانَ قالَ أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ فَما آتانِيَ اللَّه خَيْرٌ مِمَّا آتاكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ‹ 36 › ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَهُمْ صاغِرُونَ ‹ 37 ›
ترجمه :
36 - هنگامى كه ( فرستادگان ملكه سبا ) نزد سليمان آمدند گفت : مىخواهيد مرا با مال كمك كنيد ( و فريب دهيد ! ) آنچه خدا به من داده از آنچه به شما داده بهتر است بلكه شما هستيد كه به هدايايتان خوشحال مىشويد .
37 - به سوى آنها بازگرد ( و اعلام كن ) با لشكرهايى به سراغ آنها مىآئيم كه قدرت مقابله با آن را نداشته باشند ، و آنها را از آن ( سرزمين آباد ) به صورت ذليلان و در عين حقارت بيرون مىرانيم .
تفسير : مرا با مال نفريبيد !
فرستادگان ملكه سبا با كاروان هدايا ، سرزمين يمن را پشت سر گذاشتند و به سوى شام و مقر سليمان حركت كردند ، به گمان اينكه سليمان از مشاهده منظره اين هدايا خوشحال مىشود ، و به آنها شاد باش مىگويد .
اما همين كه با سليمان روبرو شدند ، صحنه عجيبى در برابر آنان نمايان گشت ، سليمان نه تنها از آنها استقبال نكرد بلكه گفت : « آيا شما مىخواهيد مرا با مال ( خود ) كمك كنيد ؟ در حالى كه اين اموال در نظر من بى ارزش است ،