آنچه خداوند به من بخشيده ، از آنچه به شما داده است بهتر و پرارزشتر است « ( * ( أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ فَما آتانِيَ اللَّه خَيْرٌ مِمَّا آتاكُمْ ) * ) .
مال چه ارزشى در برابر مقام نبوت و علم و دانش و هدايت و تقوا دارد ؟
« شما هستيد كه به هداياى خود خوشحال مىشويد » ( * ( بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ) * ) .
آرى شما هستيد كه هر گاه يك چنين هداياى پر زرق و برق و گرانقيمتى براى هم بفرستيد ، چنان مسرور مىشويد كه برق شادى در چشمانتان ظاهر مىگردد اما اينها در نظر من كم ارزش و بى مقدار است .
و به اين ترتيب سليمان ، معيارهاى ارزش را در نظر آنها تحقير كرد و روشن ساخت كه معيارهاى ديگرى براى ارزش در كار است ، كه معيارهاى معروف نزد دنيا پرستان در برابر آن ، بى رنگ و بى بها است .
سپس براى اينكه قاطعيت خود را در مساله « حق و باطل » نشان دهد به فرستاده مخصوص ملكه سبا چنين گفت : « به سوى آنان بازگرد ( و اين هدايا را نيز با خود ببر ) اما بدان ما به زودى با لشكرهايى به سراغ آنها خواهيم آمد كه توانايى مقابله با آن را نداشته باشند » ( * ( ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها ) * ) .
« و ما آنها را از آن سرزمين آباد با ذلت خارج مىكنيم در حالى كه كوچك و حقير خواهند بود » ( * ( وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَهُمْ صاغِرُونَ ) * ) .
« اذلة » در حقيقت حال اول است ، و « * ( هُمْ صاغِرُونَ ) * » ، حال دوم ، اشاره به اينكه نه تنها آنها را از سرزمينشان بيرون مىرانيم بلكه با وضع ذلتبار ، و توأم با حقارت ، به گونه اى كه تمام كاخها و اموال و جاه و جلال خود را از دست خواهند داد ، چرا كه در برابر آئين حق ، تسليم نشدند و از در مكر و فريب وارد گشتند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 462
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٦٢